Verres tumbler

De maat vertelt je meteen waar een tumbler voor bedoeld is. Een laag glas van 20 tot 30 cl is het klassieke waterglas of borrelglas voor bij het eten, en dat is ook de maat waarin de Bodega en de Picardie het meest verkocht worden. Tussen 30 en 40 cl kom je bij het lage, zware glas dat in de bar het old fashioned-glas heet, met een dikke bodem waar één grote ijsklont in past zonder te gaan drijven. Boven de 35 cl wordt het glas hoger en smaller en heet het een highball, wat in de praktijk hetzelfde is als de longdrinkglazen.

Kijk daarna naar de wand en de rand. Gehard glas heeft een verdikte, in de fabriek versterkte rand en is gemaakt voor dagelijkse vaatwasbeurten. Dun kristalglas zonder lood voelt eleganter aan de lip en laat de kleur van je drank beter zien, maar vraagt iets meer voorzichtigheid. Werk je met weinig kastruimte, kies dan uit de stapelglazen, want een tumbler die niet stapelt kost al snel twee keer zoveel plank. Reken voor thuis op zes glazen per maat en in de horeca op twee tot drie keer je aantal zitplaatsen, zodat er altijd een schone set klaarstaat terwijl de rest in de wasstraat zit.

Voor water en fris vul je een tumbler gewoon tot ongeveer twee centimeter onder de rand. Bij whisky ligt dat anders: een pure schenk is vier tot zes centiliter, wat in een glas van 35 cl bedrieglijk weinig lijkt, maar dat is precies de bedoeling. De ruimte erboven vangt de alcoholdamp op, en juist daar zit de geur die je wilt ruiken voordat je proeft.

De lage tumbler is ook het glas waarin je cocktails direct opbouwt in plaats van ze te schudden. Een old fashioned roer je in het glas zelf, met suiker, bitters en één grote ijsklont die traag smelt en de bourbon langzaam opent. Een negroni gaat er in gelijke delen in, geroerd tot hij koud is en dan over vers ijs geschonken. Voor beide heb je aan een lange barlepel meer dan aan een shaker, want geroerde drankjes moeten helder blijven en niet luchtig worden. Werk je met ijs uit de vriezer, spoel de klont dan kort onder de kraan af voordat hij het glas in gaat. Zo smelt de buitenkant al een beetje en gaat hij daarna juist trager, wat je drankje minder waterig maakt.

Dikwandige tumblers zijn sterk tegen stoten maar gevoelig voor plotselinge temperatuurverschillen. Kokend water in een koud glas of ijs in een glas dat net uit de vaatwasser komt geeft spanning in de wand, en daar ontstaan de barsten. Laat glazen dus even afkoelen voordat je ze vult.

Stapelbare modellen kun je beter niet met kracht in elkaar duwen. Zitten twee glazen toch vast, zet het onderste dan in warm water en doe koud water in het bovenste, dan komen ze vanzelf los. Trekken en draaien breekt allebei de randen. Verder mag vrijwel alles in deze collectie in de vaatwasser op een kort programma. Doffe waas op gehard glas is meestal kalk en gaat weg met azijn in het naspoelwater, maar bij oud glas kan het ook etsschade zijn van jarenlang te heet wassen, en dat is helaas blijvend. Berg tumblers rechtop op en niet op de kop, want de rand draagt slecht gewicht.

Zoek je vooral iets voor op tafel bij het eten, dan staan de kleinere modellen bij elkaar in de waterglazen. Gaat het om whisky, dan vind je de zwaardere lage glazen met dikke bodem bij de whiskey glazen. Wil je één herkenbare serie voor het hele huis, dan is de Duralex Picardie de bekendste, in maten van klein tot groot uit precies dezelfde vorm, zodat alles op elkaar aansluit. Zoek je juist het hoge, smalle model omdat je vooral met tonic of frisdrank aanvult, dan ben je bij de longdrinkglazen beter af. En weet je nog niet welk drankje erin gaat, dan vind je in het menu hiernaast de vormen per cocktail gesorteerd.