Champagneglazen

Er zijn drie vormen en ze doen alle drie iets anders. De flute is hoog en smal en houdt de bubbels het langst vast, wat hem de standaard maakt voor recepties en voor iedereen die vooral het beeld van de opstijgende parelketting wil. Je vindt ze bij de champagne flute glazen, in maten van 9,5 cl voor een toost tot 30 cl voor aan tafel.

De coupe is breed en ondiep, verliest zijn bubbels sneller en is vooral een stijlkeuze. Hij is wel het beste glas voor cocktails zonder ijs, en daarom staat hij bij de champagne coupe glazen ook als cocktailglas ingedeeld. De derde vorm is de tulp: een kelk die onderin breed is en naar boven toe smaller wordt, zodat de geur zich verzamelt maar niet ontsnapt. Dat is in de praktijk het meest veelzijdige model, zeker bij oudere champagne die meer om ruiken dan om bubbels draait. Voor prosecco en cava gelden dezelfde vormen; prosecco staat onder iets lagere druk dan champagne, dus daar werkt een wat ruimere kelk prettiger dan een heel smalle flute. Kijk naast de vorm ook naar twee details. Een dunne, ongeslepen rand laat de bubbels ongestoord de mond in lopen. En veel kelken hebben een mousseerpunt op de bodem, een minuscuul ruw plekje waar het koolzuur zich aan hecht.

Schenk tussen 6 en 8 graden. Kouder drukt de geur weg, warmer laat de fles bij het openen en schenken heftig schuimen. Houd het glas schuin en laat de champagne langs de wand naar beneden lopen, en doe dat in twee keer: eerst een laagje, dan wachten tot het schuim zakt, dan bijvullen tot ongeveer twee derde. Zo verlies je merkbaar minder koolzuur dan bij één snelle schenkbeurt.

De fles gaat tussen twee rondes door terug in de champagnekoeler, want een fles die op tafel opwarmt bruist bij de volgende schenkbeurt veel wilder. Wil je er meer mee doen dan puur schenken, dan zijn de klassiekers eenvoudig: een mimosa is champagne met sinaasappelsap in gelijke delen, en een french 75 voegt gin en citroen toe in een smalle kelk. Zet bij beide het sap of de gin eerst in het glas en de bubbels daarna, anders schuimt het over de rand. Reken voor een fles op zes tot acht glazen, afhankelijk van de maat die je kiest, en houd er bij een receptie rekening mee dat een klein glas vaker bijgevuld wordt maar wel koud blijft.

Bij champagneglazen is vet de grootste vijand. Een onzichtbaar laagje vaatwasmiddel, glansspoelmiddel of handcrème op de binnenwand breekt de bubbels af op het moment dat ze omhoogkomen, en dan blijft de mousse weg terwijl er niets mis is met de fles. Spoel deze glazen daarom altijd goed na met heet water en laat glansspoelmiddel weg.

Laat ze bij voorkeur aan de lucht drogen, met de kelk omhoog zodat de dunne rand nergens op rust. Poets je toch na, houd dan de kelk vast en niet de voet, want het draaien vanaf de voet is wat stelen breekt. Voor de smalle binnenkant van een flute past geen doek en is een glazenborstel met lange steel het enige dat echt werkt. Berg ze rechtop op, met genoeg ruimte tussen de kelken, want coupes botsen makkelijk tegen elkaar. In de vaatwasser geldt hetzelfde als bij wijnglazen: kort programma, matige temperatuur en stelen die elkaar niet raken.

Weet je al welke vorm je zoekt, dan kun je meteen doorklikken naar het bijbehorende model in het menu hiernaast, waar ook de tulpvormige kelken staan. Schenk je vaker stille wijn dan bubbels, dan zijn de witte wijnglazen de logische volgende stap, want in maat en vorm zitten die er dichtbij. Wil je een fles op de klassieke manier openen, dan vind je het gereedschap daarvoor bij de champagnesabels. Serveer je vooral cocktails zonder ijs in plaats van pure bubbels, dan hoort daar de brede kelk bij die je in het menu ook als cocktailglas terugvindt. En twijfel je nog over de maat of het materiaal, dan helpen de veelgestelde vragen hieronder je verder.