Champagneglazen

Er zijn drie vormen, en elke vorm doet iets anders. De flute is hoog en smal. Daarin blijven de bubbels het langst, en daarom zie je hem op bijna elke receptie. Ook wie graag naar die opstijgende parelketting kijkt, pakt een flute. Ze staan bij de champagne flute glazen, van 9,5 cl voor een toost tot 30 cl voor aan tafel.

De coupe is breed en ondiep. De bubbels zijn er sneller uit, je kiest hem vooral om de stijl. Voor cocktails zonder ijs is het wel het beste glas, en daarom vind je hem bij de champagne coupe glazen ook terug als cocktailglas. Dan de tulp. Die kelk is onderin breed en loopt naar boven toe smaller, zodat de geur zich verzamelt en niet meteen wegwaait. In de praktijk is dat het meest veelzijdige model, vooral bij oudere champagne waar het meer om de geur dan om de bubbels gaat. Voor een prosecco glas of cava glas gelden dezelfde vormen. Prosecco staat onder wat minder druk dan champagne, dus een iets ruimere kelk drinkt daar prettiger dan een heel smalle flute. Let verder op twee details. Een dunne rand zonder slijpkant laat de bubbels rustig je mond in lopen. En in veel kelken zit onderin een mousseerpunt, een piepklein ruw plekje waar het koolzuur zich aan vastzet.

Schenk champagne tussen 6 en 8 graden. Is hij kouder, dan ruik je minder. Is hij warmer, dan gaat de fles bij het openen en schenken flink schuimen. Houd het glas schuin en laat de wijn langs de wand naar beneden glijden. Schenk in twee keer. Eerst een bodempje, dan even wachten tot het schuim zakt, en daarna bijvullen tot ongeveer twee derde. Zo blijft er duidelijk meer koolzuur over dan wanneer je in één keer schenkt.

Tussen twee rondes zet je de fles terug in de champagnekoeler. Een fles die op tafel warm wordt, bruist bij de volgende keer schenken veel wilder. Wil je er meer mee dan alleen schenken, begin dan bij de klassiekers. Een mimosa is champagne en sinaasappelsap, half om half. Een french 75 krijgt er gin en citroen bij en komt in een smalle kelk. Doe bij allebei eerst het sap of de gin in het glas en pas daarna de bubbels, anders schuimt het over. Met een fles kom je aan zes tot acht glazen, afhankelijk van de maat. Op een receptie vul je een klein glas vaker bij, maar het blijft wel lekker koud.

Vet is de grootste vijand van een champagneglas. Een dun, onzichtbaar laagje afwasmiddel, glansspoelmiddel of handcrème aan de binnenkant breekt de bubbels af zodra ze naar boven komen. De mousse blijft dan weg, terwijl er met de fles niets aan de hand is. Spoel deze glazen daarom altijd goed na met heet water en gebruik geen glansspoelmiddel.

Laat ze het liefst aan de lucht drogen, met de kelk naar boven zodat de dunne rand nergens op staat. Poets je ze toch, houd dan de kelk vast en niet de voet. Juist dat draaien vanaf de voet breekt stelen af. In de smalle binnenkant van een flute kom je niet met een doek. Een glazenborstel met een lange steel werkt daar wel. Zet ze rechtop in de kast met wat ruimte ertussen, want coupes tikken makkelijk tegen elkaar. Voor de vaatwasser geldt hetzelfde als bij wijnglazen. Kies een kort programma op een matige temperatuur en zorg dat de stelen elkaar niet raken.

Weet je al welke vorm je wilt, klik dan in het menu hiernaast door naar dat model. Daar staan ook de tulpglazen. Drink je vaker stille wijn dan bubbels, kijk dan bij de witte wijnglazen, die qua maat en vorm dicht in de buurt komen. Een fles op de ouderwetse manier openen? Daarvoor vind je het gereedschap bij de champagnesabels. Schenk je vooral cocktails zonder ijs, dan past de brede kelk beter, die je in het menu ook onder cocktailglazen ziet staan. Twijfel je nog over maat of materiaal, lees dan de vragen hieronder.