Cosmopolitan glazen

Begin met de vorm. Het martiniglas in V-vorm is de klassieker uit de New Yorkse bars waar de cocktail beroemd werd. Wijd, ondiep en opvallend. Alleen knoei je er ook het snelst mee zodra je gaat lopen. Een coupe heeft een ronde bak en een lager zwaartepunt. Er klotst minder uit, en achter een drukke bar merk je dat. De Nick & Nora zit er een beetje tussenin. Het is een kleine tulpkelk die de geur beter vasthoudt dan de andere twee.

Kijk daarna naar de inhoud. Na het schudden heb je ongeveer negen tot elf centiliter cocktail. In een glas van 15,5 tot 21 cl staat dat mooi vol en gaat er niets over de rand. De maten van 24,5 en 26 cl zijn voor bars die ruimer schenken of één glas voor meerdere cocktails gebruiken. De kelk van 35 cl is echt bedoeld om mee te pronken. Let ook op hoe dik de steel is. Een dikke, massieve steel voelt wat lomp, maar hij overleeft de vaatwasser waar een dunne steel het begeeft.

Zet het glas eerst koud. Vijf minuten in de vriezer kan, of een minuutje met ijsblokjes en een scheut water erin. Gooi het ijswater daarna weg en schud het glas droog. Een beslagen kelk houdt je cocktail een stuk langer koud. Bij een drankje zonder ijs maakt dat het verschil tussen een goede en een matige cosmopolitan.

De cocktail schud je stevig, want citroen- of limoensap heeft lucht nodig. Vul de shaker royaal met ijs, schud tot de buitenkant beslaat en zeef dubbel. Dus door de zeef van de shaker en daarna nog door een fijn theezeefje. Laat je die tweede zeef weg, dan drijven er ijssplinters op je drankje. Die zijn binnen twee minuten gesmolten en maken alles waterig. Met vier centiliter vodka, twee centiliter cranberry en anderhalve centiliter limoen zit je op de klassieke verhouding uit het cosmopolitan recept. Een dry martini schenk je in hetzelfde glas, alleen roer je die in plaats van te schudden.

Stelen breken bijna altijd op dezelfde plek, waar de steel overgaat in de kelk. Daar is het glas het dunst en zit de meeste spanning. Til je een glas aan de kelk op en draai je het los van een plakkerige ondergrond, dan breekt het precies daar. Pak een cocktailglas daarom altijd bij de steel of de voet, ook als het leeg is.

Zet glazen op steel los in de vaatwasser, met ruimte ertussen, en nooit tegen elkaar in één rij. Een kort glazenprogramma op hooguit vijftig graden is genoeg. Aan cocktailglazen zit geen vet, alleen suiker en citroenzuur. Berg ze daarna rechtop op met de kelk naar boven, zodat de dunne rand nergens op rust. Machinaal geperst horecaglas van Arcoroc en Royal Leerdam kan duidelijk meer hebben dan dun kristalglas van RCR of Bormioli Rocco.

Wil je de V-vorm ook voor andere drankjes, kijk dan bij alle martiniglazen. Daar is de keus groter. Rondere modellen staan bij de coupette glazen en de kleine tulpkelk bij de Nick & Nora glazen. Liever eerst alles op een rij voordat je een vorm kiest? Begin dan bij de cocktailglazen, waar ook de lage en hoge glazen staan. En zonder stevig schudden wordt een cosmopolitan niks, dus een van de cocktailshakers met ingebouwde zeef is de handigste aanvulling.