Bramble

Zonder gebroken ijs krijg je geen Bramble maar een gin sour met een rood laagje bovenop. Crushed ice vormt een dicht bed van kleine kristallen waar de crème de mûre traag doorheen kan zakken, en juist daardoor ontstaan die rode aders. Grote blokken laten de likeur in een keer naar de bodem lopen. Bijkomend voordeel: gebroken ijs koelt sneller en verdunt tijdens het drinken net genoeg om de zoetheid te temperen. Geen ijsmachine in huis? Doe blokjes in een schone theedoek en sla erop met een deegroller tot de korrels erwtgroot zijn.

Bramenlikeur vind je bij de betere slijterij en online; Giffard en Merlet zijn de merken die je in Nederland het vaakst tegenkomt, en een fles van 70 cl gaat op 1,5 cl per cocktail lang mee. Heb je hem niet, dan is crème de cassis het dichtstbijzijnde alternatief: iets zoeter en meer zwarte bes, maar met hetzelfde gewicht en dezelfde kleur. Frambozenlikeur levert een Raspberry Bramble op, lichter en zomerser. Wat niet werkt is bramensiroop zonder alcohol, want die is te dun en blijft niet als een streep in het ijs hangen.

Een klassieke London dry is de standaardkeuze en laat de bramen het werk doen. Wil je meer fruit, dan is Bombay Bramble een logische stap: die gin is gemacereerd met bramen en frambozen en versterkt precies de smaak waar de cocktail om draait. Reken er wel op dat hij zoeter uitpakt, dus ga dan terug van 1 cl naar een halve centiliter suikersiroop. Sloe gin werkt ook, maar is zo zoet dat je hem beter half om half met droge gin gebruikt. Kruidige gins met peper of koriander geven een mooie tegenhanger.

In augustus en september, als er verse bramen zijn, kun je vier of vijf vruchten met de suikersiroop muddelen voor je shaket. Dat geeft meer diepte en een donkerdere kleur, en de pitjes zeef je er daarna gewoon uit. In de winter werkt een halve barlepel bramenjam door de shaker net zo goed en brengt die wat jamachtige rondheid mee. Vervang in het najaar een deel van de citroen door bloedsinaasappelsap voor een zachtere zuurgraad. De verhoudingen blijven hetzelfde; wat verandert is alleen waar het fruit vandaan komt.

Bramble is het Engelse woord voor braamstruik, en daarmee is de naam meteen verklaard: de bramble cocktail is opgebouwd rond braam. Je ziet hem op kaarten ook wel als gin bramble staan, wat alleen de basis benoemt; andere sterke drank zit er niet in. Het fruit komt uit de crème de mûre en uit de bramen die je erop legt, de gin levert de kruidige ondergrond en het citroensap houdt het geheel scherp. Wie de naam kent, weet meteen welke smaak hij mag verwachten.

Shake gin, citroensap en suikersiroop kort: je hebt het smelten van het ijs in de shaker nauwelijks nodig, omdat het crushed ice in het glas straks nog verder verdunt. Te lang shaken levert een waterige bramble cocktail op waarin het citroensap zijn scherpte verliest. Zeef daarna in een glas dat al vol gebroken ijs zit, zodat de drank meteen op temperatuur komt. Maak je er meerdere, vul dan eerst alle glazen met ijs en shake daarna per glas; een shaker met dubbele portie koelt ongelijk en je verliest de controle over de verhouding.