Gin tonic glazen

De maat telt het zwaarst, en toch kijken mensen er het minst naar. Een gin tonic is ongeveer vijf centiliter gin, het dubbele aan tonic en flink wat ijs. Daar heb je minstens 50 cl glas voor nodig. Met 65 tot 80 cl kun je het glas echt vol ijs gooien. Dat is geen overdaad. Veel ijs smelt trager dan een paar blokjes, dus je drankje verwatert minder. Onder de 50 cl moet je kiezen tussen ijs of tonic.

Dan de vorm van de kelk. Een klassieke copa met een iets ingetrokken rand houdt de geur het best vast. Werk je met botanicals, dan is dat je glas. Een strakkere, rechtere kelk zoals de Alkemist van 53 cl ziet er moderner uit en past bij een sobere bar. De lage modellen van rond de 53 cl staan steviger op een terras of dienblad. Kijk ook naar de steel. Een korte, dikke steel breekt minder snel en is in de horeca de slimme keuze. Een lange steel staat sierlijker en houdt je hand verder van het ijs.

De volgorde doet meer dan welke gin je pakt. Vul het glas eerst voor driekwart met grote ijsblokken en laat het even staan tot het koud is. Giet het smeltwater weg. Schenk dan de gin over het ijs en roer kort met een barlepel. De tonic gaat er als laatste bij, langs de wand of over de bolle kant van de lepel, zodat de prik erin blijft. Daarna roer je hooguit een halve slag.

Stem de garnering af op de gin en niet op wat je altijd doet. Bij een klassieke London Dry past een citroenschil. Een gin met veel citrus vraagt om een schijf sinaasappel. Bij een kruidige gin neem je een takje rozemarijn of een paar peperkorrels, geen halve fruitschaal. Knijp een schil altijd eerst boven het glas uit. De precieze verhouding vind je op de pagina over de gin tonic. Ook een hugo spritz schenk je in dit glas, want de vlierbloesem heeft dezelfde ruimte nodig.

Een grote kelk wordt eerder dof dan een klein glas. Dat ligt niet aan het glas, maar aan het water. Kalk zet zich af op dat brede oppervlak en zodra het licht erdoor valt zie je het. Was ze daarom op een kort glazenprogramma, gebruik weinig glansspoeler en doe bij hard water een scheut azijn in het spoelwater. Poets ze droog met een pluisvrije doek zolang ze nog warm zijn.

Citroenzuur doet de rest. Blijft er een schijf limoen een nacht in het glas liggen, dan zit er een dof randje dat moeilijk weggaat. Spoel de glazen dus meteen na gebruik om. In de vaatwasser zet je ze los van elkaar, want een copa op een lange steel valt makkelijk om en tikt dan tegen het glas ernaast. Opbergen doe je rechtop met de kelk vrij, niet ondersteboven op de rand.

Liever een hoog, recht glas dan een kelk? Dan kom je bij de longdrinkglazen. Daarin smaakt een gin tonic net zo goed, alleen blijft er minder geur hangen. Lage, zware modellen vind je bij de tumbler glazen. Wil je eerst alle cocktailvormen bij elkaar zien, kijk dan bij de cocktailglazen. Het Franse huis Lehmann maakt de Barcelona, een copa van 50 cl die samen met sommeliers is ontwikkeld. Om de tonic rustig in te schenken pak je een barlepel.