IJscoupe

Hier lopen de coupes van 18 tot 38 cl, en dat scheelt meer dan je zou denken. Twee tot drie bollen met een toef slagroom passen precies in 20 tot 25 cl. Dat is de klassieke maat voor een dame blanche of een sorbet na het diner. Ga je naar 28 cl of meer, dan zit je in sundaeformaat. Vier bollen, saus, fruit en room, en er loopt niets over de rand. Een grote ijscoupe van 32 tot 38 cl is eigenlijk ijssalonmaat. Thuis is dat vaak meer dan nodig.

Daarna kijk je naar de vorm van de kelk. In een bolle, ronde coupe loopt het smeltwater naar beneden en blijft het ijs bovenop droog. Een strakke, rechte kelk ziet er moderner uit, alleen zakken de bollen daarin sneller uit elkaar. Bouw je een banana split of een hoge sundae, dan doet een hoger en smaller ijsglas het beter dan een brede coupe. Let ook op de rand. Horecamodellen hebben een verzwaarde rand, want een coupe met een metalen lepel erin staat de hele avond op een dienblad te tikken.

Zet de coupe even koud voordat je gaat scheppen. Na een kwartier in de vriezer blijven drie bollen een paar minuten langer mooi, en dat beslagen laagje op het glas maakt het plaatje voor de helft. Schep de bollen rond, niet plat. Zet ze tegen elkaar aan in plaats van erbovenop. Wil je een beetje show, giet de saus dan pas aan tafel.

Ook een paar koude drankjes horen in dit glas. Neem een sgroppino. Dat is citroensorbet met prosecco en vodka, opgeklopt tot het schuimt, en je schenkt het in de kelk in plaats van in een flute. Een mudslide gaat in veel bars samen met een bol vanille-ijs de blender in en belandt daarna ook in een coupe. Voor een affogato leg je een bol vanille in de coupe. De espresso giet je er pas aan tafel overheen.

Voor glas is de mix van ijs, room en chocoladesaus het lastigst. Het vet uit de room blijft aan de wand plakken en gaat er op een kort programma niet altijd af. Zo wordt een coupe op den duur dof. Spoel de coupes daarom eerst voor met warm water en kies een programma dat warm genoeg is om het vet los te weken.

Een glas op voet heeft één zwakke plek, de overgang van kelk naar steel. Zet de coupes zo in de korf dat ze elkaar niet raken, en stapel ze nooit, ook als het lijkt te passen. Bij persglas met reliëf blijft er room in de groeven zitten. Een zacht borsteltje werkt daar beter dan een doek. Laat ze ondersteboven uitlekken op een rooster en niet op een theedoek.

Serveer je meer dan alleen ijs, dan heb je meer aan een bredere pagina. Bij de dessertglazen vind je ook verrines en lage kommetjes voor tiramisu, mousse en trifle. Gaat het om porties van een paar happen, kijk dan bij de amuseglazen. Zoek je liever per merk? Het Franse persglas staat bij La Rochère, het Italiaanse horecaglas bij Bormioli Rocco. En hoort er koffie bij in hetzelfde formaat, dan vind je die bij de koffieglazen.