Witte wijnglazen

Voor jonge, frisse wijn is de slanke kelk de standaard. Het wijnoppervlak blijft klein. Daardoor blijft de wijn koel, blijven de zuren strak en gaat de geur recht op je neus af. Sauvignon blanc, riesling en pinot grigio hebben precies dat nodig. Reken op 20 tot 30 cl.

Bij een vollere witte wijn werkt het andersom. Een gerijpte chardonnay heeft houttonen en iets romigs, en dat komt pas los met meer lucht. Dan is een bredere kelk van 35 tot 45 cl beter. Zo'n glas lijkt op een klein rood wijnglas, en in de horeca gebruiken ze het ook vaak zo, met één serie voor wit en rood.

Ga je proeven in plaats van drinken, dan zijn er kleine proefglazen van 13 tot 22 cl. Vaak hebben die een maatstreep, zodat elke schenk even groot is. Voor rode wijn heb je ruimere maten nodig, die staan bij de rode wijnglazen. Thuis reken je op twee glazen per gast. In de horeca op twee tot drie keer het aantal couverts.

Schenk het glas hooguit voor een derde vol, en bij wit liever iets minder. Vaker een klein beetje bijschenken houdt de wijn koeler dan één vol glas dat een half uur op tafel staat. Frisse witte wijn drink je op 8 tot 10 graden. Vollere wijn die op hout heeft gelegen op 10 tot 12. Te koud en de geur verdwijnt.

Houd het glas altijd aan de steel vast. Met je hand om de kelk warmt de wijn binnen een paar minuten op, en bij wit proef je dat direct. Een ruime witte kelk is overigens ook het standaardglas voor een spritz. Voor een hugo spritz doe je er ijs, prosecco en vlierbloesem in. De kelk is dan vooral een kom en het ijs houdt alles koud. Zet de fles na elke schenkronde terug in de koeler, dan hoef je de wijn nooit halverwege te redden.

Witte wijnglazen zijn vaak de dunste glazen in de kast. In de vaatwasser merk je dat. Zet ze zo neer dat de stelen elkaar niet raken, kies een kort glazenprogramma en haal ze eruit zodra hij klaar is. Blijft de stoom hangen, dan slaat die neer als kalk en wordt het glas dof.

Een doffe waas is bijna altijd kalk. Met een scheut azijn in het naspoelwater ben je hem kwijt. Wrijf de glazen droog met een pluisvrije doek en houd daarbij de kelk vast, niet de voet. Juist dat draaien aan de voet breekt stelen. Een glazenborstel met een zachte kop komt in een smalle kelk verder dan een spons, en krast de wand niet.

Wil je eerst alle vormen naast elkaar zien, kijk dan bij de wijnglazen. Schenk je liever bubbels dan stille wijn, dan hoort daar een smallere kelk bij. Die vind je bij de champagneglazen, ook voor prosecco en cava. Zoek je op merk in plaats van op vorm, dan heeft elk merk een eigen pagina in het menu. En schenk je vooral op het terras, dan is de aperol spritz het recept waar je grootste witte kelk precies goed voor is.